| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Günce Sanat Dergi | Forum | Radyo | Foto Albüm | Ziyaretçi Defteri | Dost Siteler | Sitene Ekle | Yazı Gönder | Üye Ol | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
KATEGORİLERHABER ARAEN ÇOK OKUNANLAR |
Kırmızı Pabuçlar / Serap Telöz
Kırmızı Pabuçlar
Lambalarının solgun yandığı bir sokaktayım. Hava iyiden iyiye karardı, zaten kış günlerinde güneş bir türlü yeterince kalmaz, kayıp gider batmaya yakın kırmızı, turuncu halini tutmaya çalıştığım iki avucumun arasından. Sokakta kimsecikler yok, çiseleyen yağmurun bunda etkisi olmalı. Zaten dar olan kaldırımlarında şehrimin, bir de eğri büğrü park etmiş arabaları var. Küfrede küfrede aralarında bir an yılan gibi hissediyorum kendimi; yan yan, ileri geri yaparak bedenimi geçirmeye çalışırken, bazen o da yetmiyor parmak uçlarıma yükseliyorum bedenimin daha ince bölümüne denk gelsin, daha rahat geçeyim diye. Çok fazla yağmıyor ama ıslatacak kadar iri damlaları. Giydiğim montun yakalarını kaldırıyorum ama soğuktan değil. Şemsiyeleri hiç sevmem, saçlarıma, yüzüme dokunmasını seviyorum. Öyle aman aman da soğuk olmaz zaten İzmir, bu kentin her mevsimini seviyorum. Hele ki şu toprak kokusu yok mu? Her zerreme işliyor namussuz. Müthiş bir huzur ve hüzün bırakıyor dudaklarıma. Dudaklarımdan yağmur damlıyor. Öyle aceleye falan getirmiyorum adımlarımı, bırakıyorum keyfini çıkarsın her ayak sesim. Ah kaldırımlar, neler geçti kim bilir sırtından ama söyle hangisi benim kadar yumuşak değdirdi parmaklarını sana. Ayağımın ucundaki bir çakıl, benim onunla oynamamı bekliyor. Evirip çeviriyorum ayakkabımın ucuyla, ama yavaş yavaş, incitmeden, gülümseyerek; gülümserken ağlar mı insan? Bu yağmurun gözyaşı. En rahat böyle havalarda ağlar insan, çünkü tüm doğa seninle eşittir, her yer sırılsıklam, işte adalet böylesi derim. Bu havalarda bir tek şeyi sevmem; zaten yanan genzimi daha da yakan kömür kokusu. Kömürün sıcaklığı bir başkadır ama değil mi baba? Vazgeçtim kömürü de seviyorum, içinde babam var. Ha bir de tütün. Önceleri sokaklarda oynarken yaralandığımda üzerine bastığım tütünü, şimdi ciğerime basıyorum, ikisinde de için için ağlıyorum. Anamın o yorgun şalvarındaki tütün kokusu belki buna sebep, en baştan, ta baştan, en bastan girdim hayata. Bu havalarda sigara içilmiyor, yağmur benimle kavga ediyor, anne sigaram sönüyor. Hava ağarıyor çocuklarım, yarın bayram… Evde kırmızı pabuçlarınız ağlıyor… Serap Telöz Resim: Esat Eğer
Bu habere toplam 1 yorum yazılmıştır. kezban sinan
[ 17 Ocak 2010 14:31 ]
Güzel yüreklim benim,sanki bizim sokağı dolaştım boydan boyaaa,öyle alıp götürdü yazın beni çokk eskiye ve uzaklara,benimde ağlayan kırmızı pabuçlarım olmuştu,hepimizin olmuş demekki..
Yorumların tamamını okumak için tıklayın. |
SON DAKİKA HABERLERİ |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
© Copyright Günce Sanat Altyapı: MyDesign Haber Sistemi |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||